Słowa na literę G

Zadaszona część wejściowa budynku, otwarta lub osłonięta ścianami, niekiedy wsparta na słupach.

Dawna polska miara objętości płynów i ciał sypkich, równa czterem kwartom, czyli około czterem litrom; także gliniany garnek.

Niewielki stojak lub pojemnik przeznaczony do przechowywania gazet i czasopism.

Miasto nad Zatoką Gdańską, stolica województwa pomorskiego i część Trójmiasta; dawny hanzeatycki port, miejsce wybuchu II wojny światowej na Westerplatte i narodzin Solidarności.

Miasto portowe nad Zatoką Gdańską, część Trójmiasta; zbudowane w okresie międzywojennym jako polskie okno na świat, z modernistycznym śródmieściem uznanym za pomnik historii.

Portowe miasto w północno-zachodnich Włoszech nad Morzem Liguryjskim, stolica Ligurii; w średniowieczu potężna republika kupiecka, rywalka Wenecji, i według większości historyków miejsce urodzenia Krzysztofa Kolumba.

Charakterystyczny szczyt w Tatrach Zachodnich nad Zakopanem, wysoki na 1894 m, którego sylwetka przypomina śpiącego rycerza; na wierzchołku stoi od 1901 roku żelazny krzyż.

Skała metamorficzna o wyraźnie pasiastej, warstwowanej budowie, powstająca najczęściej z przeobrażonego granitu; zbudowana z kwarcu, skaleni i łyszczyków. Z gnejsów zbudowane są m.in. Góry Sowie.

Miasto w Wielkopolsce, uważane za pierwszą stolicę Polski; w 1000 roku podczas zjazdu gnieźnieńskiego powstało tu arcybiskupstwo, a w katedrze przechowywane są relikwie św. Wojciecha i romańskie Drzwi Gnieźnieńskie.

Grupa minerałów, z których najbardziej znane są ciemnoczerwone kamienie ozdobne; granaty czeskie zdobią tradycyjną biżuterię. Słowo oznacza też owoc granatowca, ciemnoniebieski kolor i pocisk.

Jasna, gruboziarnista magmowa skała głębinowa zbudowana głównie z kwarcu, skaleni i miki; bardzo twarda i odporna, używana na pomniki, nagrobki, schody i kostkę brukową. W Polsce wydobywa się ją m.in. koło Strzegomia.

Państwo w południowo-wschodniej Europie na Półwyspie Bałkańskim i licznych wyspach, ze stolicą w Atenach; kolebka demokracji i igrzysk olimpijskich, członek Unii Europejskiej.

Państwo na Zakaukaziu nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Tbilisi; kraina wysokiego Kaukazu z jedną z najstarszych tradycji winiarskich świata i własnym alfabetem. Gruzini nazywają swój kraj Sakartwelo.

Mała, żyworodna ryba akwariowa z Ameryki Południowej, której samce mają barwne, rozłożyste płetwy ogonowe; jedna z najłatwiejszych w hodowli ryb.

Rzeka na Półwyspie Iberyjskim, płynąca przez Hiszpanię i Portugalię; w dolnym biegu wyznacza granicę obu państw i uchodzi do Zatoki Kadyksu.

Prawy dopływ Noteci płynący z Pojezierza Pomorskiego na południe; przecina Piłę, największe miasto nad jej brzegami, i uchodzi do Noteci w miasteczku Ujście.

Poziomy, wysunięty pas architektoniczny dzielący albo wieńczący ścianę lub elewację budynku.