Słowa na literę M

Śródlądowe państwo na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Skopje; do 2019 roku nosiło nazwę Macedonia, zmienioną po porozumieniu z Grecją. Słynie z Jeziora Ochrydzkiego, jednego z najstarszych jezior Europy.

Stolica i największe miasto Hiszpanii, położone w centrum Półwyspu Iberyjskiego nad rzeką Manzanares; słynie z Muzeum Prado i Pałacu Królewskiego.

prorok islamu, uznawany w tradycji muzułmańskiej za ostatniego proroka

Zielony minerał miedzi, zasadowy węglan miedzi, tworzący charakterystyczne koncentryczne pasy w odcieniach zieleni; ruda miedzi i kamień ozdobny używany w jubilerstwie i do wyrobu szkatułek.

Wyspiarskie państwo na Morzu Śródziemnym, na południe od Sycylii, którego stolicą jest Valletta; najmniejszy członek Unii Europejskiej, z językami urzędowymi maltańskim i angielskim, dawna siedziba zakonu joannitów.

Prawy dopływ Odry płynący z Wyżyny Śląskiej przez Śląsk Opolski, między innymi przez Ozimek; na rzece powstało Jezioro Turawskie, popularne miejsce wypoczynku mieszkańców Opola.

Stolica i największe miasto Bahrajnu, wyspiarskiego królestwa w Zatoce Perskiej; leży na północnym krańcu głównej wyspy i jest ważnym ośrodkiem bankowości regionu.

Rzeka w Kenii i Tanzanii, przecinająca rezerwat Masai Mara i Park Narodowy Serengeti; także dawne słowo oznaczające zjawę, widziadło lub senne przywidzenie.

Skała metamorficzna powstała z przeobrażonego wapienia lub dolomitu, zbudowana z kryształów kalcytu; łatwo się rzeźbi i poleruje. Słynny biały marmur kararyjski z Włoch posłużył m.in. do rzeźb Michała Anioła.

Czwarta planeta od Słońca, zwana Czerwoną Planetą; także rzymski bóg wojny oraz marka batona czekoladowego.

Kraina historyczna w środkowo-wschodniej Polsce nad środkową Wisłą, Narwią i Bugiem, z Warszawą jako głównym miastem; dawniej odrębne księstwo, włączone do Korony w 1526 roku.

Dawne drewniane narzędzie kuchenne do mieszania i spieniania płynów, zakończone krótkimi odgałęzieniami i obracane między dłońmi; poprzedniczka trzepaczki.

Najbliższa Słońcu i najmniejsza planeta Układu Słonecznego; także rzymski bóg handlu i posłaniec bogów, utożsamiany z Hermesem.

Potoczna nazwa łyszczyków, minerałów skałotwórczych łupliwych na cienkie, sprężyste i przezroczyste blaszki; składnik granitu i gnejsu. Dawniej z blaszek miki robiono okienka w piecach.

Miara odległości; mila angielska (lądowa) liczy 1760 jardów, czyli około 1609 m, a mila morska 1852 m. Dawna mila polska była kilka razy dłuższa. Od mili pochodzi wyrażenie krok milowy.

Stolica i największe miasto Białorusi, położone nad rzeką Świsłocz; po zniszczeniach II wojny światowej odbudowane w monumentalnym stylu socrealistycznym. Nie należy go mylić z Mińskiem Mazowieckim.

Szerokie, niezbyt głębokie naczynie; dawniej i potocznie także miednica do mycia.

Państwo w Europie Wschodniej między Rumunią a Ukrainą, ze stolicą w Kiszyniowie; śródlądowy kraj słynący z winnic, z językiem urzędowym rumuńskim. Wschodnią część zajmuje nieuznawane Naddniestrze.

Stolica Bawarii i trzecie co do wielkości miasto Niemiec, położone nad rzeką Izarą u stóp Alp; słynie z Oktoberfestu, pałacu Nymphenburg i klubu Bayern Monachium.

Księstwo i miasto-państwo nad Morzem Śródziemnym na Lazurowym Wybrzeżu, otoczone przez Francję; drugie najmniejsze państwo świata, rządzone przez dynastię Grimaldich, znane z kasyna w Monte Carlo i wyścigu Formuły 1.

Urządzenie wyświetlające obraz; także urządzenie lub system służący do obserwowania i kontrolowania procesu.

Dawna miara powierzchni gruntu, odpowiadająca w Polsce zwykle nieco ponad pół hektara; morgami mierzono pola uprawne aż do upowszechnienia systemu metrycznego.

Stolica i największe miasto Rosji, położone nad rzeką Moskwą; z Kremlem i placem Czerwonym wpisanymi na listę UNESCO oraz soborem Wasyla Błogosławionego. Tak samo nazywa się rzeka, nad którą leży miasto.

Rzeka we Francji, Luksemburgu i Niemczech, lewy dopływ Renu, do którego uchodzi w Koblencji; jej dolina słynie z winnic na stromych stokach i z miasta Trewir.