Słowa na literę P

Kij zgrubiały na końcu, używany do uderzania, na przykład pałka policyjna; w botanice także roślina błotna z rodzaju Typha, zwana rogożą, o brązowych walcowatych kwiatostanach.

Grecki bóg pasterzy, stad i dzikiej przyrody, często przedstawiany z koźlimi cechami.

Cienki materiał wytwarzany głównie z włókien celulozowych, używany do pisania, drukowania i pakowania.

Rzeka na Pomorzu Zachodnim, uchodząca bezpośrednio do Morza Bałtyckiego w Kołobrzegu, gdzie przy jej ujściu leżą port i latarnia morska; wcześniej przepływa przez Białogard.

Stolica i największe miasto Francji, położone nad Sekwaną; słynie z wieży Eiffla, Luwru i katedry Notre-Dame, a w polskiej historii kojarzy się z Wielką Emigracją i Fryderykiem Chopinem.

Rzeka na Warmii, uchodząca do Zalewu Wiślanego; przepływa przez Braniewo, a w jej dolinie utworzono rezerwat „Ostoja bobrów na rzece Pasłęce”, chroniący te gryzonie i ich siedliska.

Ograniczone w czasie prawo wyłączne udzielane na rozwiązanie techniczne spełniające warunki wynalazku.

Święty Paweł z Tarsu, wcześniej znany jako Szaweł, był apostołem i misjonarzem, który po nawróceniu stał się głosicielem chrześcijaństwa.

Skrzydlaty koń z mitologii greckiej; także rozległy gwiazdozbiór nieba północnego, którego najjaśniejszą gwiazdą jest Enif.

Duży ptak wodny z długim, masywnym dziobem i workiem skórnym pod dziobem; hasło ma 7 liter.

Państwo w zachodniej części Ameryki Południowej nad Oceanem Spokojnym, ze stolicą w Limie; w Andach leżą tu Machu Picchu i Cuzco, dawna stolica imperium Inków.

peso to oficjalny środek płatniczy w kilku krajach, głównie w Ameryce Łacińskiej i na Filipinach.

Skała osadowa powstała ze zlepionych ziaren piasku, najczęściej kwarcowego; łatwo się obrabia, dlatego służy jako kamień budowlany i rzeźbiarski. Z piaskowca zbudowane są m.in. Góry Stołowe.

Legendarny Piast Kołodziej, uznawany za protoplastę dynastii Piastów.

Dawna miara długości równa rozpiętości dłoni od końca kciuka do końca małego palca, około 20 centymetrów; używana do przybliżonego mierzenia. Przetrwała w wyrażeniu ani piędzi ziemi.

Najdłuższy lewy dopływ Wisły, płynący z Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej przez Sulejów, Tomaszów Mazowiecki i Warkę; na rzece powstał Zalew Sulejowski.

Narzędzie o chropowatej lub nacinanej powierzchni, służące do ścierania, wyrównywania i nadawania kształtu.

Metalowa instalacja chroniąca budowlę przez bezpieczne odprowadzanie prądu wyładowania atmosferycznego do ziemi.

Ciało niebieskie krążące wokół gwiazdy, dostatecznie masywne, by przybrać kulisty kształt i oczyścić swoją orbitę; w Układzie Słonecznym jest osiem planet.

Tylna część tułowia człowieka; także tylna część ubrania lub przedmiotu, a potocznie — wpływowe poparcie lub protekcja.

Planeta karłowata w Pasie Kuipera, do 2006 roku uznawana za dziewiątą planetę Układu Słonecznego; także rzymski bóg świata zmarłych, utożsamiany z Hadesem.

Miasto na Mazowszu, położone na wysokiej skarpie nad Wisłą; w latach 1079–1138 siedziba władców Polski, a w katedrze płockiej spoczywają Władysław Herman i Bolesław Krzywousty.

Rzeka na Pomorzu Zachodnim, prawy dopływ Odry; przepływa przez jezioro Miedwie, jedno z największych jezior Pomorza, i uchodzi do jeziora Dąbie w Szczecinie.

Przestrzeń między najwyższym stropem a dachem budynku, niekiedy przystosowana do użytkowania lub zamieszkania.

Stolica i największe miasto Czarnogóry, położona u zbiegu rzek Morača i Ribnica; w latach 1946–1992 nosiła nazwę Titograd na cześć Josipa Broz Tity.

Państwo w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim, ze stolicą w Warszawie; graniczy z Niemcami, Czechami, Słowacją, Ukrainą, Białorusią, Litwą i Rosją, a od 2004 roku należy do Unii Europejskiej.

Kraina historyczna nad Morzem Bałtyckim, obejmująca między innymi Pomorze Gdańskie z Trójmiastem i Pomorze Zachodnie ze Szczecinem; nazwa oznacza ziemię położoną przy morzu.

Najdalej na zachód wysunięte państwo Europy kontynentalnej, na Półwyspie Iberyjskim nad Atlantykiem, ze stolicą w Lizbonie; dawne imperium morskie, do którego należą też Azory i Madera.

Dawna miara sukna i płótna oznaczająca całą sztukę tkaniny zwiniętą w belę, tak jak schodziła z warsztatu tkackiego; jej długość liczono w łokciach i zależała od rodzaju sukna.

Stolica i największe miasto Czech, położone nad Wełtawą; słynie z Hradczan z zamkiem praskim, Mostu Karola i Starego Miasta z zegarem astronomicznym, wpisanych na listę UNESCO.

Urządzenie wywierające nacisk; także maszyna drukarska oraz ogół gazet i czasopism.

Metalowy lub drewniany drążek; także dawna miara długości i powierzchni gruntu używana przy mierzeniu pól. Pręt nowopolski liczył 7,5 łokcia, czyli 4,32 m, a pręt kwadratowy służył do mierzenia działek.

Mitologiczny król Troi w czasie wojny trojańskiej, mąż Hekabe i ojciec licznego potomstwa, między innymi Hektora, Parysa i Kasandry; zginął podczas zdobycia miasta.

Stolica i największe miasto Kosowa, państwa, które ogłosiło niepodległość w 2008 roku i jest uznawane przez część krajów świata; po albańsku Prishtinë, po serbsku Priština.

Materiał wybuchowy będący mieszaniną saletry, węgla drzewnego i siarki, nazywany także prochem czarnym.

Lewy dopływ Warty, płynący przez Kalisz; w XIX wieku na jej odcinku przebiegała granica między zaborem pruskim a rosyjskim, a do Warty uchodzi w okolicy Pyzdr.

Lewy dopływ Wisły na pograniczu Górnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego, powstający z połączenia Czarnej i Białej Przemszy; płynie przez Mysłowice i Jaworzno, a do Wisły uchodzi w okolicy Oświęcimia.

Dawna rosyjska miara masy równa 40 funtom rosyjskim, czyli około 16,38 kg; używana do ważenia zboża, mąki i metali, także na ziemiach zaboru rosyjskiego.

Bardzo lekka, porowata skała wulkaniczna, powstająca z lawy spienionej przez uchodzące gazy; pęcherzyki powietrza sprawiają, że unosi się na wodzie. Używana do ścierania zrogowaciałego naskórka.