Słowa na literę K

Lewy dopływ Odry na Dolnym Śląsku, wypływający w Górach Kaczawskich; płynie przez Złotoryję i Legnicę.

Stolica i największe miasto Egiptu, położone nad Nilem u wierzchołka jego delty; należy do największych miast Afryki, a po drugiej stronie rzeki, w sąsiedniej Gizie, wznoszą się słynne piramidy.

Lewy dopływ Wisły, płynący głównie przez województwo świętokrzyskie, między innymi przez Skarżysko-Kamienną, Starachowice i Ostrowiec Świętokrzyski; w jej dolinie rozwijało się dawne Staropolskie Zagłębie Przemysłowe.

Słodkowodna ryba z rodziny karpiowatych, odporna na niedobór tlenu i często żyjąca w małych zbiornikach.

Jednostka masy kamieni szlachetnych równa 0,2 grama; także miara próby złota, w której czyste złoto ma 24 karaty. Nazwa pochodzi od nasion chleba świętojańskiego, używanych dawniej jako odważniki.

Największe państwo śródlądowe świata, położone w Azji Środkowej z niewielką częścią w Europie, ze stolicą w Astanie; na jego terytorium leży kosmodrom Bajkonur.

Stolica Tatarstanu w Rosji, położona nad Wołgą u ujścia Kazanki; dawna stolica Chanatu Kazańskiego zdobyta przez Iwana Groźnego w 1552 roku, z kremlem wpisanym na listę UNESCO.

Stolica i największe miasto Ukrainy, położone nad Dnieprem; jedno z najstarszych miast Europy Wschodniej i dawne centrum Rusi Kijowskiej, z Soborem Mądrości Bożej i Ławrą Peczerską.

Ciężkie narzędzie z ostrymi zakończeniami, używane do rozbijania skał i twardego gruntu.

Historyczny aparat opracowany przez braci Lumière, łączący funkcje kamery, kopiarki i projektora filmowego.

Sztuka i przemysł filmowy; także miejsce przeznaczone do publicznego wyświetlania filmów.

Miasto w środkowej Japonii na wyspie Honsiu, przez ponad tysiąc lat (794–1868) siedziba cesarzy; słynie z setek buddyjskich świątyń i chramów shintō.

Stolica i największe miasto Mołdawii, położone nad rzeką Byk; po rumuńsku Chișinău, ośrodek polityczny i kulturalny kraju leżącego między Rumunią a Ukrainą.

W budynku: klatka schodowa, czyli wydzielona przestrzeń mieszcząca schody i podesty.

Narzędzie o dwóch ramionach służące do chwytania, ściskania, wyciągania lub cięcia; także pasożytnicze pajęczaki.

Przedmiot służący do otwierania zamków; także narzędzie do odkręcania i dokręcania nakrętek, śrub lub rur.

Przyrząd nawigacyjny wskazujący kierunki świata za pomocą igły magnetycznej; także niewielki gwiazdozbiór nieba południowego.

Dawna miara liczby sztuk równa 60, czyli czterem mendlom, używana przy liczeniu jaj, snopów i groszy; także stóg siana. Od niej pochodzi powiedzenie kopę lat, czyli bardzo dawno.

Stolica i największe miasto Danii, położone na wyspach Zelandia i Amager nad cieśniną Sund; słynie z pomnika Małej Syrenki, kolorowych kamienic Nyhavn i ogrodów Tivoli.

Twarde zakończenie palca u zwierząt kopytnych; także forma używana przez szewca do nadawania kształtu obuwiu.

Ciemny, rybożerny ptak wodny i morski, świetnie nurkujący; hasło ma 8 liter.

Dawna polska miara objętości ciał sypkich, zwłaszcza zboża; korzec warszawski z XIX wieku liczył około 128 litrów, czyli 32 garnce.

Wszechświat, cała przestrzeń wraz z wypełniającą ją materią; w ogrodnictwie także onętek, jednoroczna roślina ozdobna o kwiatach w odcieniach różu, bieli i purpury.

Państwo na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Prisztinie, zamieszkane głównie przez Albańczyków; ogłosiło niepodległość od Serbii w 2008 roku i jest uznawane przez część państw świata, w tym Polskę.

Wąski tapicerowany mebel do leżenia; także leżanka używana do badania pacjentów w gabinecie lekarskim.

Miasto w Wielkopolsce na południe od Poznania, nad Jeziorem Kórnickim; słynie z neogotyckiego zamku Działyńskich z Biblioteką Kórnicką i z Arboretum Kórnickiego.

Miasto nad Wisłą, stolica Małopolski i do przełomu XVI i XVII wieku stolica Polski; z Wawelem, Rynkiem Głównym i Starym Miastem, które w 1978 roku trafiło na pierwszą listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Biała, miękka skała osadowa zbudowana ze szczątków mikroskopijnego planktonu morskiego; od niej nazwę wziął okres kredowy. Dawniej wyrabiano z niej kredę do pisania; w Polsce wydobywano ją m.in. w Chełmie.

Narząd w szyi zawierający fałdy głosowe; bierze udział w oddychaniu i tworzeniu głosu.

Bezbarwny gaz szlachetny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36; także fikcyjna rodzinna planeta Supermana.

Bardzo twarda skała krzemionkowa występująca w postaci buł w wapieniach i kredzie; łupie się na ostre odłamki, dlatego w epoce kamienia był podstawowym surowcem narzędzi. Krzemień pasiasty wydobywano w Krzemionkach.

Jeden z najpospolitszych minerałów skorupy ziemskiej, dwutlenek krzemu; składnik granitu i piasku, twardość 7 w skali Mohsa. Jego odmiany to m.in. kryształ górski, ametyst i cytryn; używany w zegarkach i w przemyśle szklarskim.

Dawna miara objętości płynów i ciał sypkich, czwarta część garnca; w systemie nowopolskim równa 1 litrowi. Kwartę dzielono na cztery kwaterki; słowo oznaczało też naczynie o tej pojemności.

Dawna miara objętości płynów równa ćwierci kwarty, w systemie nowopolskim 0,25 litra; także małe naczynie, zwłaszcza na wódkę. Cztery kwaterki dawały kwartę, a szesnaście — garniec.