Słowa na literę K

W budynku: klatka schodowa, czyli wydzielona przestrzeń mieszcząca schody i podesty.

Przyrząd nawigacyjny wskazujący kierunki świata za pomocą igły magnetycznej; także niewielki gwiazdozbiór nieba południowego.

Twarde zakończenie palca u zwierząt kopytnych; także forma używana przez szewca do nadawania kształtu obuwiu.

Dawna polska miara objętości ciał sypkich, zwłaszcza zboża; korzec warszawski z XIX wieku liczył około 128 litrów, czyli 32 garnce.

Wszechświat, cała przestrzeń wraz z wypełniającą ją materią; w ogrodnictwie także onętek, jednoroczna roślina ozdobna o kwiatach w odcieniach różu, bieli i purpury.

Państwo na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Prisztinie, zamieszkane głównie przez Albańczyków; ogłosiło niepodległość od Serbii w 2008 roku i jest uznawane przez część państw świata, w tym Polskę.

Miasto w Wielkopolsce na południe od Poznania, nad Jeziorem Kórnickim; słynie z neogotyckiego zamku Działyńskich z Biblioteką Kórnicką i z Arboretum Kórnickiego.

Miasto nad Wisłą, stolica Małopolski i do przełomu XVI i XVII wieku stolica Polski; z Wawelem, Rynkiem Głównym i Starym Miastem, które w 1978 roku trafiło na pierwszą listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Dawna miara objętości płynów i ciał sypkich, czwarta część garnca; w systemie nowopolskim równa 1 litrowi. Kwartę dzielono na cztery kwaterki; słowo oznaczało też naczynie o tej pojemności.